ព័ត៍មានទាន់​ហេតុការណ៏
Search

វិបត្តិ​ទឹក​នៅ​ប្រទេស​ហ្ស៊ី​ប​បា​វ៉េ បានធ្វើ​ឲ្យ​កើនឡើង​នូវ​អ្នកលក់​ទឹក​ដែល​ប្រើ​មធ្យោបាយ​ផ្ទាល់ខ្លួន

ចាប់ពី​យុវជន​គ្មាន​ការងារ​ធ្វើ ដែល​ត្រូវ​បាន​ជួល​ឲ្យ​ជីក​អណ្តូង​ទៅដល់​អ្នកលក់​ខុសច្បាប់ ដែល​ផ្គត់ផ្គង់​ទឹក​នៅ​ក្នុង​ធុង​និង​អាង​ធំៗ​នោះ សហគ្រាស​ហ្ស៊ី​ម​បា​វ៉េ មួយចំនួន​បាន​ទាញយក​ផលប្រយោជន៍​នៅក្នុង​ការខ្វះខាត​ទឹក​ដែល​សង្ឃឹម​របស់​ប្រទេស​នេះ​។

បញ្ហា​ផ្គត់ផ្គង់​ទឹក​ដែល​មាន​តាំងពី​យូរលង់​មក​ហើយ​របស់​ប្រទេស​ហ្ស៊ី​ម​បា​វ៉ែ បាន​ក្លាយ​ទៅជា​អាក្រក់​ឡើង​ដោយ​គ្រោះ​រាំងស្ងួត ដែល​បាន​រាតត្បាត​នៅ​តំបន់​ភាគ​ខាងត្បូង​អាហ្វ្រិក​។ ម៉ា​ស៊ីន​ទឹក​នៅ​ក្នុង​ផ្នែក​ដ៏​ធំ​របស់​ប្រទេស​បាន​ស្ងួត​ចែស​ជាច្រើន​ថ្ងៃ នៅក្នុង​មួយ​សប្តាហ៍ រួមទាំង​រដ្ឋធានី ហា​រា​៉​រ៉េ​នោះ ផង​ដែលជា​ផ្នែក​មួយ​នៃ​ការ​រឹតត្បិត​និង​ដាក់​បង្ខំ​ដោយ​រដ្ឋាភិបាល​។​

នៅ​ជាយក្រុង​ជុំវិញ Bulawayo ជាទី​ក្រុង​ទី​២​របស់​ប្រទេស​ទិដ្ឋភាព​នៃ​ប្រជាជន​ទូល​ឬ​យូរ​ធុង​ទឹក​២០​លីត្រ​ឬក៏​ដឹក​នឹង​រទេះរុញ ពី​អាងទឹក​ចល័ត គឺ​បានកើត​ឡើងជា​ប្រចាំថ្ងៃ​។ បើ​ទោះបីជា​អាជ្ញាធរ​បាន​ហាមឃាត់​ការ​លក់​ទឹកជា​លក្ខណៈ​ឯកជន​ក៏ដោយ​ក៏​ការហាម​នេះ បានធ្វើ​ដោយ​តិចតួច​ដើម្បី​បំបាក់ទឹកចិត្ត​អាជីវកម្ម​នេះ​នោះ​។

អ្នកស្រុក​ដែល​ក្រីក្រ​និង​អស់សង្ឃឹម​បាន​ចាយប្រាក់​យ៉ាងច្រើន​នៅ​ចន្លោះ​០,៥០​សេន​ដុល្លារ​ទៅ​១​ដុល្លារ សម្រាប់​ទឹក​មួយ​ធុង​២០​លីត្រ ដែល​លក់​ដោយ​ឈ្មួញ​ទឹក​ខុសច្បាប់​។ យោងទៅតាម​តួលេខ​របស់​ធនាគារពិភពលោក​បាន​ឲ្យ​ដឹងថា ចំណូល​ជា​មធ្យម​នៅក្នុង​មនុស្សម្នា​ក់នៅ​ប្រទេស​ហ្ស៊ី​ម​បា​វ៉េ នៅក្នុង​ឆ្នាំ​២០១៥ គឺ​តិចជាង​២,៥០​ដុល្លារ​នៅក្នុង​មួយថ្ងៃ​។ អ្នកលក់​ទឹក​ឈ្មោះ Mandla Dumgeni បាន​និយាយថា “​ជា​ប្រជាជន​ហ្ស៊ី​បា​វ៉ែ​ម្នាក់ យើង​បាន​ឆ្លងកាត់​នូវ​ការរង​ឈឺចាប់​ជាច្រើន​ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​បង្កើត​និង​ច្នៃប្រឌិត​យ៉ាងខ្លាំង​នៅពេលដែល​យើង​ស្វែងរក​ការដោះស្រាយ​នោះ​។ លោក Dungeni បាន​និយាយប្រាប់​ទីភ្នាក់ងារ​ព័ត៌មាន​បារាំង AFP ថា “​នេះ​គ្រាន់តែ​ជា​បញ្ហា​នៃ​ការលក់​ដើម្បី​បាន​ប្រាក់​បន្ថែម​តែប៉ុណ្ណោះ​។ លោក Dungeni បាន​និយាយថា គាត់​បាន​ប្រមូល​ទឹក​ពី​កណ្តាល​ទីក្រុង​និង​ពី​តំបន់ឧស្សាហកម្ម​ទាំងឡាយ​នៅ​ទីក្រុង Bulawayo ជា​កន្លែង​ដែល​ការកាត់បន្ថយ​មិនត្រូវ​បានដាក់​បង្ខំ​ដោយ​ទៀងទាត់​នោះ​។

​ដោយ​សេដ្ឋកិច្ច​របស់​ប្រទេស​ហ្ស៊ី​ម​បា​វ៉េ ស្ថិតនៅក្នុង​ភាព​ក្រៀមក្រម​នោះ រដ្ឋាភិបាល​បាន​តស៊ូ​នៅក្នុង​ទសវត្ស​ចុងក្រោយ​នេះ ដើម្បី​ថែទាំ ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ ទឹក​ដែល​បាន​វិនាស​ខូចខាត​។ វិបត្តិ​ការផ្គត់ផ្គង់​ទឹក​នៅក្នុង​ឆ្នាំ​២០០៨ ត្រូវបាន​កត់សម្គាល់​ដោយ​ការផ្ទុះ​ឡើង​នូវ​ជំងឺ​អាសន្នរោគ បណ្តាល​ឲ្យ​មនុស្ស​ស្លាប់ ដែល​បានសម្លាប់​មនុស្ស​យ៉ាងហោចណាស់​ក៏​៤.០០០​នាក់ ដែរនោះ​។ មហន្តរាយ​នេះ ដែល​ស្ថិតនៅ​ថ្មីៗ​នៅក្នុង​ចិត្ត​របស់​ប្រជាជន​ហ្ស៊ី​ម​បា​វ៉េ​ជាច្រើន​នាក់​បាន​កើតឡើង​នៅពេលដែល​វិបត្តិ​សេដ្ឋកិច្ច​និង​នយោបាយ​របស់​ប្រទេស​ឡើងដល់​កម្រិត​ខ្ពស់​នោះ និង​នៅពេលដែល​រដ្ឋាភិបាល​មិនបាន​ដាក់​ឲ្យ​ប្រើប្រាស់​នូវ​ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ​ដែល​ចាស់ៗ​ជាមួយ​អាងទឹក​ដែល​ឆ្លង​មេរោគ​នៅតាម​បំពង់​លូ បង្ហូរ​កាកសំណល់​នោះ​។

ការចំណាយ​ប្រាក់​បន្ថែម ដើម្បី​ទិញ​ទឹកបាន​បង្ហាញ​នូវ​បន្ទុក​បន្ថែម​សម្រាប់​គ្រួសារ​ជាច្រើន​ដែល​នឹង​ផ្អែកទៅលើ​ចំណូល​ដ៏​តិចតួច​ដើម្បី​ចិញ្ចឹម​ខ្លួនគេ​។ តម្លៃ​ទឹក​ថ្លៃ​ចាប់ពី​៥០​សេន​ទៅដល់​មួយ​ដុល្លារ​។ ដូច្នេះ​គ្រួសារ​នីមួយៗ​អាច​ចំណាយ​នៅ​ចន្លោះ ៣​និង​៥​ដុល្លារ​នៅក្នុង​ថ្ងៃ​ទៅលើ​ទឹក​៕
AFP