ព័ត៍មានទាន់​ហេតុការណ៏
Search
T-05-05-15-q-full

ភស្តុតាង​សង្ខេប​នៃ​ព្រះ​រាជពិធី​ច្រត់ព្រះនង្គ័ល ពី​បុរាណកាល

 ជា​ទំនៀមទម្លាប់​ប្រពៃណី​តាំងពី​បុរាណកាល ឬ​ចាប់តាំងពី​ប្រទេស​កម្ពុជា​មាន​ព្រះមហាក្សត្រ​សោយរាជ្យ មក​ដែល​គេ​គិត​ពី​បឋម​ក្សត្រ​នៃ​អាណាចក្រ​នគរ​ភ្នំ​មក​នោះ​គឺ​គេ​សន្និដ្ឋានថា ព្រះមហាក្សត្រ​តែង​បាន​ប្រារព្ធ​ពិធី​ច្រត់ព្រះនង្គ័ល​ជា​រៀងរាល់​ឆ្នាំ ក្នុង​អំឡុងពេល​ពាក់​កណ្តាលខែ​ពិសាខ​។ ដ្បិត​ព្រះមហាក្សត្រ​ជា​ម្ចាស់​ទឹកដី​ហើយ​ដែល​ព្រះអង្គ​បាន​មាន​ព្រះរាជ​តម្រិះ​គិតគូរ​ដល់​ផលប្រយោជន៍​និង​មុខរបរ​កសិកម្ម ដល់​ប្រជាពលរដ្ឋ​។ ក្នុងការ​ពន្យល់​ពាក្យ​ថា ក្សត្រ​នៃ​វចនានុក្រម​ខ្មែរ​របស់​សម្តេច​សង្ឃរាជ​ជួន ណាត ទំព័រ​៩១ បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា “​ក្សត្រ​គឺជា​មេស្រែ​។ យ៉ាងនេះ​ហើយ​ទើប​ព្រះមហាក្សត្រ​ទ្រង់​បាន​រៀបចំ​ពិធី​ច្រត់ព្រះនង្គ័ល​ដើម្បី​ព្រះ​អង្គជា​តំណាង​នៃ​ម្ចាស់​ស្រែ ឬ​ជា​មេស្រែ​។​

ក្នុង​ពិធី​ច្រត់ព្រះនង្គ័ល ចំពោះ​ស្រែ ឬ​កន្លែង​សម្រាប់​ប្រារព្ធ​ពិធី​នេះ​គេ​ហៅថា ព្រះ​ស្រែ​, ឯ​គោ​ដែល​ទឹម​ភ្ជួរ​នា​ពេល​នោះ​គេ​ហៅថា ព្រះ​គោ ឬ​គោ​ឧសភរាជ​, ចំណែកឯ​នង្គ័ល​គេ​ហៅថា ព្រះ​នង្គ័ល។ ចំពោះ​អ្នក​ដែលជា​តំណាងឲ្យ​ព្រះមហាក្សត្រ​នោះ​មាន​ឈ្មោះថា ស្តេច​មាឃ​“​។ ជាមួយគ្នា​នោះ​ដែល​ក៏មាន​ស្ត្រី​ម្នាក់​ជា​តំណាង​មហេសី​របស់​ស្តេច​មាឃ មាន​ឈ្មោះថា ព្រះ​មេ​ហួ ព្រមទាំង​បរិវារ​ហែហម​ជាច្រើន យាង​និង​ដើរ​តាម​ក្រោយ​ក្បួន​ព្រះ​នង្គ័ល។

ក្នុង​សកម្មភាព​នៃ​ពិធី​ច្រត់ព្រះនង្គ័ល ឬ​ជា​ពេល​ភ្ជួរ​ដោយ​ផាល​នង្គ័ល គ្រាន់តែ​មុត ឬ​ប៉ះ​ដី​ឆិតៗ​និង​តិចៗ​បង្អូស​ស្នាមគំនូស​ប៉ុណ្ណោះ​ពោល​គឺ​មិនមែន​ដូច​ជា​ការ​ភ្ជួរស្រែ​ធម្មតា​នោះទេ​។ គប្បី​បញ្ជាក់ថា នង្គ័ល​មាន​៣​គ្រឿង​និង​មាន​គោ​បី​នឹម​ដែរ​។ នង្គ័ល​មួយ​នាំមុខ​និង​នង្គ័ល​មួយ​នៅ​ខាងក្រោយ ចំណែកឯ​នង្គ័ល​កណ្តាល​គេ​នោះ​ជា​តំណាង​ព្រះ​នង្គ័ល​នៃ​ព្រះមហាក្សត្រ ដែល​មាន​ស្តេច​មាឃ​ជា​តំណាង ហើយ​ជា​អ្នក​ច្រត់​។ ចំណែកឯ​ក្បួន​ដើរ​ឬ​យាង​ពីក្រោយ​នោះ មាន​ព្រះ​មេ​ហួ កណ្តៀតកញ្ជើ​ដែល​មាន​ស្រូវ​ហើយ​បាន​ចាប់​ក្តាប់​និង​បាចសាច​តំណាង​ឲ្យ​អ្នក​សាបព្រោះ​ស្រូវ តាម​ស្នាម​ខាងក្រោយ​នៃ​ព្រះ​នង្គ័ល​។ ឯ​ការ​បញ្ជាក់​ចំពោះ​សម្លៀកបំពាក់​ទាំង​ស្តេច​មាឃ និង​ព្រះ​មេ​ហួ នោះ​គឺជា​ការតុបតែង​របៀប​ជា​ព្រះ​ពស្ត្រ​នៃ​ព្រះមហាក្សត្រ និង​ព្រះ​អគ្គមហេសី​តែម្តង។

ការ​ច្រត់ព្រះនង្គ័ល​បាន គម្រប់​៣​ជុំ​ហើយ​ទើប​ឈាន​ចូលក្នុង​កម្មវិធី​ចុងក្រោយ​គឺ​ការ​ដោះ​ពី​នឹម​នៃ​ព្រះ​គោ​ឧសភរាជ មួយ​នឹម​ដែលមាន​ស្រោម​តុបតែង​លម្អ​ស្នែង និង​មាន​កំណាត់​ព្រំ​គ្របដណ្តប់​លើ​ខ្នង​នោះ អោយ​ស៊ីផឹក​នូវ​អាហារ​ចំនួន​៧​មុខ តម្កល់​នៅ​លើ​ថាស​ឬ​តុ​ប្រាក់​ទាំង​៧​នៅខាងមុខ​ព្រះរាជ​វេទិកា​នោះ​គឺ ស្រូវ​មួយ​តុ​, សណ្តែក​មួយ​តុ​, គ្រាប់ពោត​មួយ​តុ​, គ្រាប់ល្ង​មួយ​តុ​, ស្មៅ​ស្រស់​មួយ​តុ​, ទឹក​មួយ​តុ និង​ស្រា​មួយ​តុ​។ មាន​ព្រាហ្មណ៍​ជា​អ្នកចេះ​ទស្សន៍ទាយ និង​គន់គូរ​ទៅតាម​ការ​ស៊ី​ចំណី​ដែល​បាន​រៀបចំ​នោះ​ដោយ​សេរី​នៃ​គោ​ឧសភរាជ ពោលគឺ​គេ​មិនបាន​បង្ខំ​អោយ​គោ​ស៊ី​ឬ​ផឹក​អ្វី​នោះទេ​។ ចំពោះ​ការ​ទស្សន៍ទាយ​ជាទូទៅ​គេ​តែង​ដឹង​អំពី ការ​រីកចម្រើន​និង​ការ​ទទួល​ផល​ពី​វិស័យ​កសិកម្ម​បាន​ល្អ​តាមរយៈ​ការ​ស៊ី​របស់​គោ​ដោយ​មានការ​លើកលែងតែ ចំណី​២​យ៉ាង​ដែល​ទាយ​ថា មិនល្អ​គឺ បើ​គោ​ស៊ី​ស្មៅ ទាយ​ថា នឹង​កើត​ជំងឺ​គោ​ក្នុងឆ្នាំនេះ​ហើយ បើ​គោ​ផឹកស្រា នឹង​នាំ​ឲ្យ​សង្គម​យើង​មាន​មនុស្ស​ពាល​ឬ​មាន​កើត​អំពើ​ចោរកម្ម​ច្រើន​ផង។

ពិធី​ច្រត់ព្រះនង្គ័ល​នេះ​មាន​ប្រវត្តិ​ព័ត៌មាន​ដែល​គេ​បាន​ដឹង​ថា មាន​ប្រភព​ពី​ប្រទេស​ឥណ្ឌា ហើយ​ដែល​មាន​ទាំង​អក្សរសិល្ប៍ និង​សាសនាព្រាហ្មណ៍​ព្រមទាំង​ពុទ្ធសាសនា​ហូរ​ចូល​មក​ស្រុក​ខ្មែរ​តាំងពី​សតវត្សរ៍​ទី​១​នៃ​គ្រិស្ត​សករាជ​មក​ម្ល៉េះ​។ ជាក់ស្តែង​គេ​បាន​ប្រទះឃើញ​ពិធី​ច្រត់ព្រះនង្គ័ល​ក្នុង​រឿង​ភារតយុទ្ធ និង​ក្នុង​រឿង​រាមកេរ្តិ៍​ជាដើម​។ គឺ​ក្នុង​រឿង​រាមកេរ្តិ៍​មាន​ព្រះបាទ​មិថិលា​ច្រត់ព្រះនង្គ័ល​ដែល​ព្រះអង្គ​រើស​បាន នាង​សីតា ពី​គន្លងនង្គ័ល​ផង​។ ដោយឡែក​ក្នុង​ពុទ្ធប្រវត្តិ​ក៏​មាន​ពិធី​ច្រត់ព្រះនង្គ័ល​ដោយ​ព្រះបាទ​សុទ្ធោទនៈ​ជា​ព្រះបិតា​របស់​ព្រះអង្គ​…​។​

សរុប​សេចក្តី​មក​ដោយសារតែ​ព្រះមហាក្សត្រ​ក្នុង​ព្រះនាម​ព្រះ​អង្គជា​តំណាង​នៃ​មេស្រែ​ទើប​ព្រះអង្គ​ទ្រង់​បន្ត​ជា​ប្រពៃណី​នៃ​ពិធី​ច្រត់ព្រះនង្គ័ល​ក្នុង​រដូវ​ដើម​វស្សា​ទុកជា​គំរូ​នៃ​ការបើកឆាក​ដំបូង​គេ​ជូន​ប្រជាកសិករ​ក្នុងការ​ធ្វើស្រែ​ចម្ការ បង្កបង្កើត​ភោគផល​ដើម្បីឲ្យ​ប្រទេសជាតិ​សំបូរ​សប្បាយ​រុងរឿង​តាមរយៈ​វិស័យ​កសិកម្ម​៕



ប្រសិនបើ លោក លោកស្រីចង់ចែករំលែកនូវព័ត៌មានទាន់ហេតុការណ៍ផ្សេងៗ សូមផ្ញើ អ៊ីម៉ែលមកកាន់អាសយដ្ឋានដូចដែលបានបង្ហាញខាងក្រោម។ សម្រាប់ការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មលើគេហទំព័រនេះ សូមទំនាក់ទំនងតាមលេខទូរស័ព្ទៈ 016 877 684