ព័ត៍មានទាន់​ហេតុការណ៏
Search
T-05-06-15-i-full

ទិដ្ឋភាព​ប្រ​វ​តិ្ត​នៃ​ប្រាសាទ បី

ការ​ដាក់​ឈ្មោះថា “​ប្រាសាទបី​នេះ​តាម​ឯកសារ​រៀបរាប់​អំពី​ប្រាសាទ​នេះ​បាន​បញ្ជាក់​យ៉ាង​ខ្លី​ថា ព្រោះ​ទីនោះ​មាន​ប្រាសាទ តួ​ប៉ម​ចំនួន​៣ ត្រង់​ជួរ​ជាមួយគ្នា​។ គេ​បាន​បន្ត​ឲ្យដឹងទៀតថា ឈ្មោះ​ប្រាសាទបី​នេះ​គឺ​គេ​ហៅ​តាម​អ្នកស្រុក​ដែល​នៅ​ជិត​នោះ​មាន​ទម្លាប់​ហៅថា ប្រាសាទបី អ៊ីចឹង ម្ល៉ោះហើយ​មជ្ឈដ្ឋាន​អ្នកសិក្សា​ស្រាវជ្រាវ​អំពី​ប្រាសាទបុរាណ ក៏​តែង​ហៅ​តាម​អ្នកស្រុក​ថា ប្រាសាទបី​រៀងមក។

ចំពោះ​ព័ត៌មាន​ពី​ប្រាសាទបី តាមរយៈ​ឯកសារ​តំបន់​ទេសចរណ៍​នៃ​ព្រះរាជាណាចក្រ​កម្ពុជា​រប​ស់​អ្នក​និពន្ធ​កែវ​.​ភួង ទំព័រ ១១៧ បាន​ឲ្យដឹងថា ប្រាសាទបី​ឋិត​នៅ​ខាងលិច​ប្រាសាទ​ថ្ម​បាយក្អែក។ ប្រាសាទ​នេះ​កសាង​អំពី​ឥដ្ឋ​ដី​ដុត មាន​តួ​ប៉ម​បី​ទន្ទឹមគ្នា ឬ​ជិត​គ្នា​ជា​ជួរ​ដែល​បែរមុខ​ទៅ​ទិសខាងកើត។ តួ​ប៉ម​ទាំង​បី​នេះ​បច្ចុប្បន្ន​នេះ​គេ​ឃើញ​នៅ​ល្អ​តែ​តួ​ប៉ម​កណ្តាល​ប៉ុណ្ណោះ ចំណែក​តួ​ប៉ម​ពីរ​ទៀត​ដែល​អម​សងខាង​នោះ​មិន​មាន​ដំបូល​នោះទេ​។ មជ្ឈដ្ឋាន​អ្នកស្រាវជ្រាវ​ខាង​បុរាណវិទ្យា​បាន​បញ្ជាក់ថា ប្រាសាទ​នេះ​ហាក់ដូចជា​កសាង​មិនទាន់​ហើយ​តាំងពី​សម័យ​កសាង​ប្រាសាទ​នេះ​ម្ល៉េះ។ ជាពិសេស​ប្រាសាទ​នេះ​កសាង​តាំងពី​សតវត្សរ៍​ទី​១០ នៃ​គ្រិស្តសករាជ​។ ប្រាសាទ​នេះ​មាន​ប្រវត្តិ​មិន​ច្បាស់លាស់​នោះ​ទេ​ដោយ​គេ​បាន​ដឹង​ថា ប្រាសាទ​នេះ​មាន​ប្រ​វ​តិ្ត​ប្រហាក់ប្រហែល​នឹង​ប្រាសាទ ថ្ម​បាយក្អែក​ដែរ​។​

មាន​ឯកសារ​ខ្លះទៀត​បានបញ្ជាក់​ឲ្យដឹងថា ប្រាសាទបី ជា​ប្រាសាទ​ប្រភេទ​តូចៗ​នៅ​មាត់​ផ្លូវ​ដែល​មិន​សូវ​មាន​ការចាប់អារម្មណ៍​សម្រាប់​ភ្ញៀវ​ទេសចរណ៍​ប៉ុន្មាន​ឡើយ​។ ប្រាសាទបី​មាន​ទំហំ​រាង​ចតុកោណកែង​ដែលមាន​បណ្តោយ​២៤​ម៉ែត្រ និង​ទទឹង​១០​ម៉ែត្រ​។ ប្រាសាទ​នេះ​កសាង​មុន​ប្រាសាទបាយ័ន​គឺ​តាំងពី​សម័យ​បាពួន​…​។ ប៉ុន្តែ​ក្នុង​សម័យ​អាណានិគមនិយម​បារាំង​ប្រាសាទ​នេះ​មានការ​ជួសជុល​ឡើងវិញ។

បើ​តាម​ការវិភាគ​អំពី​ស្ថាបត្យកម្ម​សំណង់​ប្រាសាទបី​មិន​ខុសពី​ប្រាសាទ​ថ្ម​បាយក្អែក​នោះ​ទេ គឺ​គេ​បាន​ធ្វើការ​សន្និដ្ឋាន​ថា ជា​ស្នា​ព្រះហស្ត កសាង​ឡើង​ដោយ​ព្រះបាទ យ​សោ​វរ្ម័នទី​១ ក្នុង​ការ​ឧទ្ទិស​ចំពោះ​ព្រហ្មញ្ញ សាសនា​។ ទន្ទឹម​នេះ​ដែរ​ក៏​មាន​សំណួរ​ថា តើ​ប្រាសាទបី មាន​អ្វី​ទស្សនា​ខ្លះ?

​ ​ចំពោះ​ព័ត៌មាន​នៃ​ចម្លើយ​បាន​ឲ្យដឹងថា ៖

​ ​- នៅក្នុង​ប្រាង្គ​ប្រាសាទ ឬ​តួ​ប៉ម​កណ្តាល​មានការ​បន្សល់​នូវ​ជើង​ទម្រ​លិង្គ ព្រះ​ឥសូរ​តាំងនៅ​ទីនោះ​។​

​ ​- នៅត្រង់​ផ្តែរ​នៃ​ប្រាង្គ​មេ មាន​ចម្លាក់​ព្រះឥន្ទ​គង់​លើ​ដំរី​ក្បាល​បី (​ដំរី​ព្ធ​រា​វ័​ណ​)​។​

បុរាណ​វិទូ​បាន​បញ្ជាក់ ក្នុង​សម័យ​អង្គរ​មាន​ប្រាង្គ​ប្រាសាទ​កសាង​២​បែប គឺ​ដោយ​ឥដ្ឋ និង​ដោយ​ថ្មភក់​។ ចំណែកឯ​បញ្ហា​ថ្មបាយក្រៀម​នោះ​គេ​ចាត់ទុកថា​ជា​សម្ភារៈ​ចាំបាច់​ក្នុង​ការ​កសាង​ខឿន​ប្រាសាទ ឬ​កំពែង​ប្រាសាទ​ប៉ុណ្ណោះ​។ ដោយឡែក​ប្រាសាទបី ជា​ប្រភេទ​ប្រាសាទ កសាង​អំពី​ឥដ្ឋ​ដែល​មិន​ខុសពី​ប្រាសាទ​សម័យ​ចេនឡា​នោះ​ទេ​។ បាន​សេចក្តី​ថា ប្រាសាទ​ឋិត​នៅ​ខាងដើម​នៃ​សម័យ​អង្គរ ភាគច្រើន​ជា​ប្រាសាទ​សង់​អំពី​ឥដ្ឋ​ដី​ដុត ដែល​ជា​ឧបករណ៍ នៃ​ស្ថាបត្យកម្ម​ដ៏​ជំនាញ​និង​ដ៏​ល្បីល្បាញ​របស់​បុព្វបុរស​ខ្មែរ​មកហើយ​។ ប៉ុន្តែ​ក្នុងសម័យ​អង្គរ​បន្តម​ក​ទើប​មាន​ការកសាង​ប្រាសាទ​អំពី​ថ្មភក់​កាន់តែ​មានការ​រីកចម្រើន​និង​កាន់តែ​ពេញនិយម​តាមរយៈ​ការ​ឈប់​សង់​ប្រាសាទ​អំពី​ឥដ្ឋ​។​

​ ​បើ​ផ្អែក​តាម ភស្តុតាង​ទាំង​ចម្លាក់​និង​បដិមា​ដែល​បាន​បន្សល់​ស្លាកស្នាម​នៅ​ប្រាសាទបី ត្រង់​តួ​ប៉ម​កណ្តាល​នោះ​គឺជា​មជ្ឈមណ្ឌល​ជាទី​សក្ការបូជា ព្រះ​ឥសូរ ព្រោះ​គេ​ឃើញ​មាន​ទម្រ​លិង្គ​។ បាន​សេចក្តី​ថា ថ្ម​ចម្លាក់​ហៅថា ស្នាន​ទ្រោ​នី ឬ​ហៅថា បល្ល័ង្ក​ឧមាយោនី ក៏បាន​ដែរ​។ ព្រោះ​កន្លងមក​គេ​តែង​បានដឹង​ថាបើ​មានការ​តម្កល់​ព្រះ​សិវលិង្គ​ក្នុង​ប្រាង្គ​ប្រាសាទ​នោះ​គឺ​ដូនតា​ឬ​ចាស់​បុរាណ​តែង​តម្កល់​នៅលើ​ទម្រ​តំណាង​យោនី​នាង​ឧមា​ដែលមាន​ចង្អួរ​បង្ហូរ​ទឹកមន្ត​ដែលជា​តំណាង​ទឹកអម្រឹត​ផ្តល់នូវ​សិរី​មង្គល​គ្រប់យ៉ាង​ដល់​អ្នកប្រើប្រាស់​ឬ​អ្នក​ដែល​បានធ្វើ​សក្ការបូជា​។ ដោយឡែក​ចំពោះ​ចម្លាក់​ព្រះឥន្ទ​គង់​លើ​ដំរី​ក្បាល​៣ នោះ​គឺជា​និមិត្តរូប​នៃ​ព្រះមហាក្សត្រ​ពី​បុរាណ​ដែល​ព្រះអង្គ​មាន​ឋានៈ​ស្មើនឹង​ព្រះឥន្ទ ជា​ស្តេច​ទេវតា​។ ជាពិសេស​ការ​បំពេញ​កិច្ច​នៃ​ពិធី​ទេវរាជ​នោះ​ហើយ​ដែល​គេ​ចាត់ទុក​ព្រះមហាក្សត្រ​ជា​អាទិទេព ឬ​ជា​ស្តេច​នៃ​ទេវតា ក៏​ថា​បានដែរ។

សរុប​មក​មរតក​វប្បធម៌ នៃ​ប្រាសាទបី ដែល​មាន​អាយុកាល​ជាង​មួយ​ពាន់​ឆ្នាំ​កន្លងមក​ហើយ​នោះបាន​បញ្ជាក់​ទុកជា​ចំណាំ​ថា ជា​សម័យ​ដែល​បុព្វបុរស​និង​ដូនតា​ខ្មែរ​គោរព​និង​មាន​ជំនឿ​ខាង​ព្រហ្មញ្ញ សាសនា​និកាយ​ព្រះ​ឥសូរ៕

 



ប្រសិនបើ លោក លោកស្រីចង់ចែករំលែកនូវព័ត៌មានទាន់ហេតុការណ៍ផ្សេងៗ សូមផ្ញើ អ៊ីម៉ែលមកកាន់អាសយដ្ឋានដូចដែលបានបង្ហាញខាងក្រោម។ សម្រាប់ការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មលើគេហទំព័រនេះ សូមទំនាក់ទំនងតាមលេខទូរស័ព្ទៈ 016 877 684