នៅក្នុងទស្សនវិជ្ជាស្ដីពី «កិច្ចសន្យាសង្គម» របស់ តូម៉ាស ហប, ចន ឡក និង ហ្សង់ ហ្សាក់រូស្សូ រដ្ឋកើតឡើងពីឆន្ទៈរួមរបស់ប្រជាពលរដ្ឋ ដែលបានប្រគល់អំណាចនិងសិទ្ធិរបស់ខ្លួនទៅឱ្យរដ្ឋ ក្នុងលក្ខខណ្ឌមួយយ៉ាងច្បាស់លាស់ គឺ«រដ្ឋត្រូវតែធានាឱ្យបាននូវសន្តិសុខ យុត្តិធម៌ និងសុខុមាលភាពរបស់ពួកគេ»។
ក្នុងនាមជាកូនខ្មែរម្នាក់ ដែលស្រឡាញ់ទឹកដីកំណើតស្មើនឹងជីវិត ខ្ញុំពិតជាមានក្តីសង្វេគហួសនឹងថ្លែង ហើយបេះដូងក៏រឹតតែហាក់ដូចជាកំពុងត្រូវកាំបិតមុតស្រួចចាក់ដោត ពេលឃើញមាតុភូមិដែលពោរពេញដោយក្តីសង្ឃឹមរបស់យើង កំពុងត្រូវក្រុមមនុស្សលោភលន់មួយក្តាប់តូច បំពុលឱ្យក្លាយជាវាលពិឃាតនៃសីលធម៌។
នៅក្នុងពិភពលោកដ៏ស្មុគស្មាញ និងពោរពេញដោយការវិវត្តយ៉ាងរហ័សនាពេលបច្ចុប្បន្ន ចំណេះដឹងរបស់មនុស្សមានវិសាលភាពធំធេងហួសពីការស្មាន។
តើកត្តាអ្វីខ្លះដែលធ្វើឱ្យស្ថាប័នមួយរលំរលាយដោយស្ងៀមស្ងាត់ ទាំងដែលគ្មានការវាយប្រហារពី
អំណួតប្រៀបដូចជាស្រមោលងងឹតមួយ ដែលចាំបំផ្លាញពន្លឺនៃប្រាជ្ញាឬគតិបណ្ឌិត ហើយវាក៏ជា«អន្ទាក់ផ្លូវចិត្ត»ដ៏ធំបំផុត ដែលនាំមនុស្សពីកំពូលនៃភាពរុងរឿង ឱ្យធ្លាក់ចុះមកក្នុងរណ្ដៅនៃបរាជ័យយ៉ាងងាយស្រួលបំផុត។
នៅពេលចិត្តទន់ជ្រាយឬរងរបួស វានឹងបង្កើតជា«បញ្ហាផ្លូវចិត្ត» ដែលជាសត្រូវស្ងប់ស្ងាត់បំផ្លាញសេចក្តីសុខរបស់មនុស្សជាតិ។
Analysis: When fakery becomes commonplace, what will our society become?